Συνδεδείτε στο δίκτυό μας
Follow now
Θεσσαλονίκη: οδ. Καρατάσου, 7 (+30) 2310 591 400 ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΚΑΙ ΒΙΖΑ (+30) 2310 591 590 ΕΚΔΡΟΜΙΚΑ ΠΑΚΕΤΑ
Αθήνα: οδ. Φιλελλήνων, 26 (+30) 210 331 7953 Τα γραφεία μας σε όλη την Ελλάδα
Kαταστήματα Mouzenidis Travel
ON-LINE ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ

09.07.2013 Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι - ποίηση ως επαναστατική πράξη

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι - ποίηση ως επαναστατική πράξη

Στις 7 Ιουλίου συμπληρώνονται 120 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου ρώσου ποιητή Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, ο οποίος αγαπήθηκε όπως και μισήθηκε ταυτόχρονα για το υπερβολικό πάθος με το οποίο υπηρέτησε την ποίηση ως επαναστατική πράξη

Ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι είχε μόλις κλείσει τα 13, όταν διάβασε Μαρξ για πρώτη φορά. Σύντομα άρχισε να συμμετέχει σε μυστικές συσκέψεις και να μοιράζει φυλλάδια του Μπολσεβίκικου Κόμματος. Το 1909 συνελήφθη για τρίτη φορά ως έφηβος και έμεινε έντεκα μήνες στη φυλακή Μπουτίρκα της Μόσχας. Στη μοναξιά του κελιού 103, ο Μαγιακόφσκι διαμόρφωσε τη γραφή και την τέχνη του.ποίηση ως επαναστατική πράξη
Λίγο μετά την αποφυλάκισή του θα γίνει γνωστός ως ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, σκιτσογράφος, συντάκτης, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, πολιτιστικός προπαγανδιστής, και πάνω απ 'όλα, ένας ποιητής με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον : «Οι στίχοι μου θα φτάσουν σε σένα/ μέσα απ’ τους αιώνες/ πάνω από κυβερνήτες και ποιητές».
Ο Μαγιακόφσκι γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου, 1893, στη μικρή πόλη Βαγδάτη της Γεωργίας όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως δασοφύλακας. Συντροφεύοντας τον πατέρα του, ανάμεσα στα βουνά και το μουρμουρίσματα των νερών του ποταμού, ανακάλυψε το ρυθμό και τη μουσική των στίχων που θα έγραφε αργότερα. Ήταν ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και μερικές φορές προβληματικό παιδί που άργησε να διαβάσει, όπως λένε οι βιογράφοι του. Ο τραγικός και συνάμα ξαφνικός θάνατο του πατέρα του από σηψαιμία ήταν καθοριστικό χτύπημα για την οικογένεια, η οποία μετακόμισε στη Μόσχα παλεύοντας να επιβιώσει.
Όταν βγήκε από τη φυλακή, γράφτηκε στη Σχολή Τέχνης της Μόσχας, όπου συνάντησε τον Νταβιντ Μπουρλιούκ, τον καλύτερό του φίλο και «πρώτο αφεντικό του» αφού ήταν ο πρώτος που πίστεψε στην ποίησή του, προσφέροντάς του 50 καπίκια την ημέρα, για να μην πεινάει και να μπορεί να γράφει.
Το Φουτουριστικό ταξίδι  
Με τον φίλο του Μπουρλιούκ εντάχθηκαν στο περιπετειώδες κίνημα του Φουτουρισμού, απορρίπτοντας κάθε έργο τέχνης που δεν ήταν «χαστούκι στο γούστο του κοινού». Οι φουτουριστές προκαλούσαν διάφορα σκηνικά δημοσίως και η ρωσική ιντελιγκέντσια δεν τους λάμβανε σοβαρά υπόψη. Οι βραδιές ποίησης που διοργάνωναν ήταν προκλητικές. Φορώντας αθλητικά κίτρινα πουκάμισα, ψηλά καπέλα και καλάμια, με βαμμένα πρόσωπα διάβαζαν ποιήματα μπροστά σε ακροατήρια που τους αποδοκίμαζε με ουρλιαχτά.
Η Αχμάτοβα θυμάται τον νεαρό Μαγιακόφσκι, μαζί με τους θορυβώδεις συντρόφους του, που διάβαζαν τα ποιήματά τους στο μπαρ «Αδέσποτος Σκύλος» της Αγίας Πετρούπολης, όπου σύχναζαν οι διανοούμενοι της εποχής. Τα ποιήματα του Μαγιακόβσκι γοήτευσαν τους Μπλοκ, Γκόρκι, Πάστερνακ και Αχμάτοβα.
Το καλοκαίρι του 1915, ο Μαγιακόβσκι συναντάται με τους Λίλι και Όσιπ Μπρικ. Τα πιο όμορφα ποιήματα της ζωής του τα αφιέρωσε στη Λίλι ( («Σύννεφο με Παντελόνια», «Σπονδυλωτό φλάουτο» , «Ο Άνθρωπος», «Γι 'Αυτό»). Παρότι υπήρξαν και άλλες γυναίκες στη ζωή του, η Λίλι ήταν η μούσα του, και η μεγάλη του αγάπη.
"Να δεχθώ ή να απορρίψω…την επανάσταση; Ποτέ δεν τέθηκε τέτοιο ερώτημα... "
Ο συγγραφέας Βίκτορ Σκλόβσκυ έγραψε: «Ο Μαγιακόφσκι μπήκε στην επανάσταση, σαν στο σπίτι του». Ο ποιητής είδε τελικά το όνειρο της εφηβείας του να γίνεται πραγματικότητα. Από κει και πέρα δεν θα ησύχαζε. Έγινε ο κορυφαίος εκπρόσωπος του ρωσικού φουτουρισμού, που ακολουθούσε το σύνθημά του «οι δρόμοι πινέλα μας, οι πλατείες παλέτες μας» και συνεργάστηκε με τη νέα κυβέρνηση. Βρισκόταν παντού, σε συνεδριάσεις όπου επιχειρηματολογούσε για το πώς να οργανώσουν τις τέχνες στη Σοβιετική Ένωση, έγραφε ποίηση για τις αφίσες προπαγάνδας ή επισκέπτονταν εργοστάσια.
Ο «ποιητής της επανάστασης» συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά, έγραψε σενάρια και εργάστηκε ως ηθοποιός σε ταινίες όπως το «Δεν Γεννήθηκα για το Χρήμα», «Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης» (που μπορείτε να δείτε σε απευθείας σύνδεση) και «Εγκλωβισμένοι στην Ταινία» στην οποία συμπρωταγωνίστησε η Λίλι Μπρικ. Ο Μαγιακόβσκι θαύμαζε τους Μπάστερ Κίττον και Τσάπλιν. Συνεργάστηκε με τον εξαίρετο φωτογράφο και καλλιτέχνη Αλεξάντερ Ροντσένκο και πρωτοστάτησε στο νέο είδος γραφικών τεχνών, με μια ανορθόδοξη πρωτοποριακή φόρμα με στόχο την προβολή του κομμουνιστικού μηνύματος. Πολύ συχνά ακόμη και σήμερα πολλοί μιμούνται το εμβληματικό έργο τους. Οι δυνατές και μελαγχολικές φωτογραφίες του Ροντσένκο για τον Μαγιακόβσκι παραμένουν από τις πιο εμβληματικές της εποχής, ενώ συνιστούν μια εντυπωσιακή οπτική απόδειξη του μαγνητισμού που διέθετε ο Μαγιακόβσκι.
Το 1925, δημοσίευσε το διάσημο ποίημά του, «Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν» για το θάνατο του ηγέτη της Ρωσικής Επανάστασης. Από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, περιόδευσε στην Ευρώπη, το Μεξικό, την Κούβα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εμπειρία του καταγράφηκε στη συλλογή «Πώς ανακάλυψα την Αμερική», όπου περιλαμβάνει και το διάσημο ποίημά του «Γέφυρα του Μπρούκλιν».
Η είδηση του θανάτου του ποιητή Σεργκέι Εσένιν τον συγκλόνισε. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1925, ο Εσένιν έγραψε με αίμα από τις φλέβες του ένα ποίημα που κατέληγε : «Δεν είναι είδηση να φύγεις από τη ζωή/
Μα και να ζεις δεν είναι κάτι νέο.».Η σχέση του Μαγιακόφσκι με τον Εσένιν είχε πολλά γυρίσματα αλλά τον θαύμαζε. Στο αποχαιρετιστήριο ποίημά του στο Εσένιν ο Μαγιακόφσκι του απάντησε: «Δεν είναι δύσκολο να πεθάνεις / Το να ζήσεις / είναι το πιο δύσκολο».
Παραδόξως, ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι επέλεξε το ίδιο μονοπάτι πέντε χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή ο Μαγιακόβσκι αυτοκτόνησε εξαιτίας μια αποτυχημένης ερωτικής σχέσης. Φημολογούνταν επίσης ότι τον είχαν σκοτώσει οι μυστικές υπηρεσίες, για τη σταδιακή στροφή της γραφής του στον ατομικισμό, και πως ακόμη ότι οι φίλοι του Όσιπ και Λίλι Μπρικ συνεργάζονταν με τις αρχές και τον κατασκόπευαν. Δεν μπορεί άλλωστε να αγνοηθεί το γεγονός ότι, από το 1930, ο Στάλιν είχε ξεκινήσει στοχευμένες εκκαθαρίσεις διανοουμένων. Είναι επίσης αλήθεια, ότι ο ποιητής περνούσε δύσκολες στιγμές. Ήταν βαθιά απογοητευμένος από την πορεία της σοβιετικής πολιτικής, και από την κριτική που ασκούνταν εναντίον του. Τα τελευταία έργα του, «Ο Κοριός» και «Το χαμάμ» είχαν αποτύχει. Στις 9 Απριλίου, 1930, κατά τη διάρκεια συνάντησης του με φοιτητές του Πανεπιστημίου, τον αποδοκίμασαν με αγένεια και του επιτέθηκαν φραστικά.
Οι συνθήκες θανάτου του Μαγιακόβσκι περιβάλλονται ακόμη από μυστήριο. Στις 14 Απριλίου 1930, ο ποιητής προφανώς αυτοπυροβολήθηκε μέσα στο διαμέρισμά του στη Μόσχα. Δύο ημέρες νωρίτερα είχε γράψει ένα σημείωμα: «Όπως λένε ‘Το επεισόδιο έληξε. Η βάρκα του έρωτα συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινότητα».